Vogelwerkgroep Zutphen en omstreken

Zo was het

Zaterdag 19 mei 2018

Vanmorgen met de jonge vogelaars op pad richting slot Nijenbeek. Onderweg kwamen we de eerste witte kwikstaarten, merels, zwartkoppen en een tuinfluiter tegen. Ook zagen we boeren- en huiszwaluwen. Een groepje gierzwaluwen vloog rondom de boerderij al roepend achter elkaar aan. Ver in het land richting de IJssel waren wulpen en tureluurs te horen. Dichtbij ons een roepende kwartel, maar die kregen we niet te zien. In de plasjes keken we naar verschillende eendensoorten als kuifeend, wilde eend, krakeend en tafeleend. In de kleine rietkragen enkele rietgorzen en een zingende geelgors in een wilg. Ook grasmussen lieten zich goed horen.

Tijdens een kleine stop zorgde Detlef dat iedereen chocomel kreeg die ik had meegenomen voor de kids. Voor mij en de ouders van Nicole thee of koffie. Ondertussen vertelde ik iets over de wespendief waarvan ieder kind een ansichtkaart kreeg. Toen een verhaaltje over de buizerd: wanneer ze broeden, wat ze eten en hoe je dikwijls aan het nest kan zien of deze bezet is of niet. Maar eerst even langs de ooievaars met daarbij een korte uitleg hoe je door een telescoop moet kijken. De ooievaars hadden twee jongen. We konden ze mooi bekijken. Maar nu naar de buizerd, want die wilden ze heel graag zien. Nou op zoek naar het nest dan maar. De kids begonnen allemaal te fluisteren en vanaf een metertje of veertig stelde ik de telescoop op richting het nest. Een klein kopje stak uit de nestrand omhoog, ja hoor: een jong. Een van de ouders kwam net voedsel brengen, wat helaas niet iedereen kon zien. In totaal heeft dit paar drie jongen. De kinderen hadden dit nog nooit gezien en vonden het geweldig. Gezien en gehoord: in totaal iets van 33 soorten; het was wat bewolkt en miezerig, waardoor we waarschijnlijk de torenvalk gemist hebben die daar ook altijd zit. Maar zij vonden het geweldig en daar gaat het om. Er waren ook nieuwe deelneemsters voor het eerst mee die de volgende keer weer mee willen. Hoe leuk is dat. En Detlef hield voor ons een beetje de soorten in de gaten die we zagen in zijn boekje. Top kids, tot de volgende keer.

Zaterdag 31 maart 2018

Vandaag richting Hackfort met de jonge vogelaars. Toch leuk om te zien hoe deze jonge vogelaars dingen snel oppakken en ook al best wat weten. Behalve vogels liet Frank ons ook nog de eerste kievietsbloem, die nog in knop zat, zien. We werden verwelkomd door roepende boomklevers en vooral ook veel zingende spreeuwen. De middelste bonte specht verraadde zich door het "gaaien". Naast deze specht hoorden we ook de grote bonte specht en zagen we de groene specht. Tijdens het lopen kreeg Jonathan al dorst en trek maar we moesten nog een stukje. We waren net op pad toen een jonge dame zich bij ons aansloot. Het was Carin van de vogelwerkgroep. Bij kasteel Hackfort werd uitgelegd hoe de buitenoven werkte en hoe je met wat tarwekorrels kon merken dat deze heet genoeg was.

Na het vogelgetuur moesten Stef en Herwin uiteraard even onderzoeken wat zich achter de loszittende schors van een boom bevond. Klein spul, dus goed voedsel voor vogels. Ondanks de nog wat koude lucht kwam er een buizerd voorbij vliegen en merkte Herwin een groep reeën in het veld op. Na wat uurtjes gelopen te hebben werden de jonge vogelaars voorzien van chocomelk bij de Rietberg. Er moest ook even gespeeld worden in de speeltuin daar. En tijdens het drankje heb ik ze nog even uitgelegd dat we onze waarnemingen al via de telefoon in waarneming.nl hebben vastgelegd. Met zo'n 27 soorten weer veel gezien en geleerd vandaag.

Zaterdag 10 februari 2018

Het plan om richting de Rammelwaard te gaan met de jonge vogelaars werd gewijzigd. Dikke mist. Dus op de fiets richting de begraafplaats in Zutphen. Het begon met een groep kokmeeuwen op het ijs, vechtende meerkoeten en het tikken van de vele appelvinken die daar hoog in de boom zaten. Het was even zoeken maar de kinderen zagen ze uiteindelijk ook. "Kijk een eekhoorn" werd door een van de kinderen geroepen. Deze zat lekker voor ons op het gras te eten. Jonathan probeerde nog een foto te maken en sloop dichterbij maar de eekhoorn had hem snel in de gaten. Later zagen we er nog twee druk om de boom achter elkaar aan rennen. Natuurlijk lieten de begeleiders ook een van de slaapnesten van de eekhoorn zien. Het zijn net vogelnesten maar dan lekker rond gebouwd. De spechten lieten zich niet zien vandaag maar was wel even te horen. De boomklevers waren wel lekker druk met roepen. Rob was weer voor het eerst mee en stond versteld dat de jonge vogelaars al zoveel wisten. Na de kop lekkere chocomelk van Jouck en onze boterhammen moesten we natuurlijk even langs de bosuil. Er werd verteld waarom braakballen van uilen botjes erin hebben zitten en soms ook helemaal niet. Nou de bosuil in het echt zien vonden de jonge vogelaars geweldig! De uil in een boomholte en twee kauwen waren de bosuilenkast aan het verkennen. De slechtvalken waren helaas niet thuis vandaag. Maar al met al toch 20 leuke vogelsoorten gezien of gehoord. Niet iedereen heeft allemaal hetzelfde gezien of gehoord. Detlef riep dat hij de slechtvalk zag maar later vertelde hij mij "grapje" (de boef).

Verslag excursie Fietstocht Cortenoever op zaterdag 14 januari 2018

Op zaterdag 14 januari hebben we met vijf kinderen en enkele ouders gefietst langs de ondergelopen uiterwaarden van de IJssel richting Cortenoever om naar watervogels te speuren. Het was koud en een beetje mistig.

Eerst de namen van de kinderen geoefend en opschrijfboekjes en verrekijkers uitgedeeld. De eerste vogels die we in de kijker kregen, natuurlijk: ganzen, de grauwe gans en de kolgans naast een paar wilde eenden en meerkoeten. En in de verte hoorden we het hoge fluiten van de smient.

In Cortenoever bewonderden we - naast een torenvalkje, ganzen, kokmeeuwen, spreeuwen, vage grote zilverreigers, aalscholver en talloze dikke buizerds - ook Reuversweerd, het spookkasteel. Onderweg kwamen de kinderen lekker op gang; ze ontdekten echt goede plekken om vogels te spotten en vertelden over bijzondere waarnemingen, zoals een velduil of zeearend. Het enige meisje onder de jongens hoorde op school over de in Amerika uitgestorven trekduif, en dat zij die juist tijdens de vakantie in een museum was tegengekomen.

Een andere vogelaar in de dop vertelde over de tochten met zijn vader en hoe ze een meeuw vast konden leggen die een paling gevangen had. Als bewijs toonde hij na afloop de foto op de camera van zijn vader.

Erg leuk om dit enthousiasme voor vogels bij deze kinderen mee te maken, het werkt aanstekelijk en ik hoop dat we de volgende keer bij de fietstocht, de andere kant op naar de Rammelwaard, ons lijstje met vogels uit kunnen breiden.